Projektowanie parków

Systematyczny wzrost poziomu urbanizacji stwarza zapotrzebowanie na różne formy wypoczynku w przestrzeniach otwartych i kontakt z naturą. W związku z tym pojawiają się projekty terenów zieleni o nastawieniu ekologicznym. Projekty nawiązujące do naturalnego krajobrazu wykorzystywane są do tworzenia przestrzeni publicznych, dostępnych dla wszystkich użytkowników jakimi są między innymi parki.

O tożsamości danej przestrzeni decyduje miejsce, jego klimat, podłoże i inne czynniki fizjograficzne, które często stają się inspiracją do powstania nowego parku.

Wykształciły się trzy główne motywy projektowe: nawiązujące do sielskiego krajobrazu, wodny i nadwodny oraz motyw malowniczości naturalnych zbiorowisk roślinnych. Najlepszym sposobem na utrwalenie tożsamości miejsca jest zachowanie wartości danego krajobrazu z wprowadzeniem nowych funkcji i sposobu użytkowania.

 

Park miejski – publiczna zorganizowana miejska przestrzeń zielona pełniąca funkcje wypoczynkowe i rekreacyjne, a niekiedy także sportowe lub inne. Zazwyczaj zajmuje większą powierzchnię i pełni bardziej złożone funkcje niż ogród miejski. W parku wyznaczone są ścieżki i trasy do spacerowania (zwykle wybrukowane lub wyasfaltowane). W jego obrębie znajdują się także obiekty małej architektury (kosze na śmieci, ławki, latarnie itp.), a często również szalety, place zabaw, amfiteatry, altany, fontanny czy pomniki. Niektóre zespoły parkowe mają status zabytków przyrody.